ഇത് വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന ഒരു സംഭവമാണ്...
ഒരു രാത്രി, വീട്ടിലെ പ്രായമായ ഒരു സ്ത്രീ സിറ്റൗട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. സമയം അർധരാത്രി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ചുറ്റും നിശബ്ദത. ദൂരെയെവിടെയോ നായകൾ കുരയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രം.
പെട്ടെന്ന്, വീട്ടിലുള്ള ഒരാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആരോ അവരുടെ പേര് വിളിച്ചു.
"ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വരൂ..."
ആ ശബ്ദം വളരെ പരിചിതമായിരുന്നു.
വീണ്ടും വിളി കേട്ടു.
"വരൂ... ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നു..."
അവർ അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റ് ആ ശബ്ദത്തിന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു.
വീടിന്റെ മുറ്റം കടന്ന്...
ഇടവഴി കടന്ന്...
അടുത്തുള്ള ചൂരൽക്കാടിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക്...
അതിനുശേഷം അവരെ ആരും കണ്ടില്ല.
---
രാവിലെ ആയിട്ടും അവരെ കാണാത്തപ്പോൾ വീട്ടുകാർ തിരച്ചിൽ തുടങ്ങി.
മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞാണ് ചൂരൽക്കാട്ടിനുള്ളിൽ അവരെ കണ്ടെത്തിയത്.
ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ശരീരത്തിൽ ചതവുകളുടെ പാടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലായില്ല.
കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ് ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടുകാർ ചോദിച്ചു:
"ആരോടൊപ്പമാണ് പോയത്?"
അവർ കുറേ നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
പിന്നെ വിറയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
"ഞാൻ കരുതിയത് നമ്മുടെ വീട്ടിലുള്ള ഒരാളാണെന്ന്..."
"പക്ഷേ അത് മനുഷ്യനായിരുന്നില്ല...
അവർ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ചൂരൽക്കാടിന്റെ അരികിലെത്തിയപ്പോൾ മുന്നിൽ നിന്ന ആ രൂപം പെട്ടെന്ന് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവർ പേര് വിളിച്ചു.
മറുപടി ഇല്ല.
വീണ്ടും വിളിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് അത് പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയത്.
പക്ഷേ...
മുഖം വ്യക്തമായിരുന്നില്ല.
ഇരുട്ടിനുള്ളിൽ രണ്ട് കണ്ണുകൾ മാത്രം.
അസാധാരണമായ നിശ്ചലത.
അവർ പിന്നോട്ട് മാറാൻ ശ്രമിച്ച നിമിഷം, ചൂരലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് പല ശബ്ദങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കേട്ടു.
അവരുടെ സ്വന്തം പേര് വിളിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ...
വീട്ടുകാരുടെ ശബ്ദങ്ങൾ...
പരിചിതരായ ആളുകളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ...
എല്ലാം ഒരുമിച്ച്.
അതിനുശേഷം ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല.
ഇന്നും ആ ചൂരൽക്കാടിന് സമീപം താമസിക്കുന്ന ചിലർ ഒരു കാര്യം പറയാറുണ്ട്.
രാത്രി വൈകിയാൽ അവിടെ നിന്ന് ആരോ പേരെടുത്ത് വിളിക്കുന്നതുപോലുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കാം.
എഴുത്തുകാരി : — ഫാത്തിമ മുഹമ്മദ് —
